C Harfi Deyimler Listesi

1. Caba göstermek: Bir sonuca ulaşmak için güç sarf etmek, emek vermek.
2. Cabası olmak: Bir şeyin yanında fazladan, bedelsiz veya ek olarak gelmesi.
3. Cadı ağızlı: Kötü sözler söyleyen, uğursuz konuşan veya ağzı bozuk kimse.
4. Cadı gibi: Çok zayıf, çirkin veya çok huysuz, geçimsiz kadınlar için kullanılır.
5. Cadı karı: Çok huysuz, kötü niyetli ve geçimsiz yaşlı kadın.
6. Cadı kazanı gibi (olmak): Her türlü hile, fitne ve fesadın döndüğü, karışık ve huzursuz ortam.
7. Cahil cesareti: Bilgisiz olduğu halde, tehlikeleri hesap etmeden büyük işlere kalkışmak.
8. Cahil cesareti göstermek: Bilgisizliğinden dolayı sonucunu kestiremediği çok tehlikeli bir işe korkusuzca atılmak.
9. Caka satmak: Gösteriş yapmak, olduğundan daha önemli veya üstün görünmeye çalışarak çalım satmak.
10. Cam gibi (olmak): Genellikle su için çok berrak; hava için ise çok soğuk ve keskin anlamında kullanılır.
11. Cam göz: Donuk, anlamsız veya kötü niyetle bakan gözler için kullanılır.
12. Cam yarması: İri yarı, çok iri cüsseli ama hantal görünen kimse.
13. Cam yarması gibi: Çok iri yarı, güçlü kuvvetli ama biraz kaba saba görünen kişiler için kullanılır.
14. Camdan camdan bakmak: Bir olaya dahil olmadan, dışarıdan merakla izlemek.
15. Cami yıkılmış ama mihrabı yerinde: Yaşlanmasına rağmen güzelliğini veya heybetini koruyan kişiler için söylenir.
16. Camisi büyük olanın imamı yorulur: Görevi veya sorumluluğu büyük olan kişinin yükü de ağır olur.
17. Can acısı: Fiziksel bir yaralanmadan kaynaklanan derin sızı veya büyük manevi üzüntü.
18. Can acıtmak: Birine bedensel veya ruhsal olarak ızdırap vermek.
19. Can alacak nokta: Bir işin veya konunun en önemli, en hassas ve en can alıcı yeri.
20. Can alıp can vermek: Bir işle uğraşırken çok büyük çaba sarf etmek, ölümle yaşam arası gidip gelmek.
21. Can arkadaşı: İnsanın her derdini paylaştığı, canı kadar sevdiği çok yakın dostu.
22. Can atmak: Bir şeyi yapmayı veya bir yere gitmeyi çok büyük bir istekle arzulamak.
23. Can bağışlamak: Öldürmesi gereken veya öldürebileceği birini affedip hayatta bırakmak.
24. Can bardağa gelmek: Artık dayanamayacak raddeye gelmek, sabrın son sınırına ulaşmak.
25. Can beklemek: Birinden yardım veya kurtuluş umuduyla bekleyişe geçmek.
26. Can beraber: Ölünceye kadar ayrılmamak üzere sözleşmiş yakınlık.
27. Can bir, ten bir: Birbirinden hiç ayrılmayan, tek bir vücut gibi olan çok yakın dostlar veya eşler.
28. Can borcunu ödemek: Ölmek (Allah’ın emaneti olan canı geri vermek anlamında).
29. Can burnuna gelmek: Çok yorulmak veya bir durumdan dolayı çok fazla bunalmak.
30. Can cana (olmak): Çok samimi, içten ve baş başa olmak.
31. Can ciğer kuzu sarması: Birbirine çok bağlı, çok samimi ve ayrılmaz dostlar.
32. Can çekişmek: Ölmek üzere olmak; mecazen bir kurumun veya işin sona erme aşamasında olması.
33. Can çekmek: (Yiyecek için) Bir şeyi yemeyi çok istemek, iştahı kabarmak.
34. Can çıkmayınca huy çıkmaz: Bir insanın karakteri ve alışkanlıkları ölünceye kadar değişmez.
35. Can damarı: Bir şeyin varlığını sürdürebilmesi için en gerekli olan temel unsur, merkez nokta.
36. Can damarına basmak: Birinin en hassas olduğu konuya dokunarak onu çok etkilemek veya kızdırmak.
37. Can damarından yakalamak: Bir konunun en etkili ve en önemli noktasını bularak karşı tarafı etkilemek.
38. Can dayanır gibi değil: Acısı veya zorluğu katlanılamayacak kadar ağır olan durum.
39. Can dayanmamak: Bir acıya, zorluğa veya çok çekici bir duruma karşı koyamamak, dayanamamak.
40. Can derdine düşmek: Her şeyi bir kenara bırakıp kendi canını kurtarma telaşına girmek.
41. Can dili ile: Çok içten, yalvarırcasına ve kalpten gelen bir ifadeyle.
42. Can düşmanı: Birinin ölmesini isteyecek kadar ondan nefret eden, en büyük düşman.
43. Can evi: Bir insanın en hassas, en hayati noktası; genellikle kalbi veya en değer verdiği şey.
44. Can evi sızlamak: Çok üzülmek, içten gelen derin bir acı duymak.
45. Can evinden vurmak: Birini en hassas olduğu, en sevdiği yerden veya en zayıf noktasından sarsmak.
46. Can feda: Bir şey uğruna her türlü fedakarlığın yapılabileceğini, canın bile verilebileceğini belirtir.
47. Can feda etmek: Bir amaç uğruna ölümü göze alarak her şeyini ortaya koymak.
48. Can gelmek: Halsiz veya cansız bir duruma yeniden güç, enerji ve hareketlilik gelmesi.
49. Can havliyle: Ölüm korkusu veya aşırı bir korkuyla, son bir gayret ve müthiş bir güçle.
50. Can havliyle kaçmak: Ölüm korkusuyla, elinde kalan son güçle hızla uzaklaşmak.
51. Can hıraş: Kulak tırmalayan, acı dolu ve yürek parçalayan (genellikle çığlık veya ses için).
52. Can hıraş feryat: Duyulması yürek yakan, acı dolu ve çok şiddetli bağırtı.
53. Can içre: Ruhun derinliklerinde, en içte saklanan duygu.
54. Can ipe gelmek: Çok zor bir durumda kalıp tehlikeyle burun buruna gelmek.
55. Can kafeste durmamak: Çok heyecanlanmak veya ölmek üzere olmak.
56. Can kalmamak: Çok yorulmak, hareket edecek dermanı kalmamak veya çok zayıf düşmek.
57. Can kaygısına düşmek: Başka her şeyi unutup sadece kendi canını kurtarma telaşına girmek.
58. Can korkusu: Ölümden korkma hali; hayati bir tehlike karşısında duyulan büyük endişe.
59. Can koymak: Bir amaç uğruna ölümü bile göze alarak bütün varlığıyla kendini adamak.
60. Can kulağıyla dinlemek: Büyük bir dikkatle, tek bir kelimeyi bile kaçırmadan dinlemek.
61. Can kurban (olmak): Bir şey veya biri için her türlü fedakarlığı yapmaya hazır olmak.
62. Can kurtaran: Tehlikeli bir durumda yardıma yetişen kişi veya hayat kurtaran araç/gereç.
63. Can kurtaran simidi: Zor bir durumda yardıma yetişen, kurtarıcı olan çözüm veya kişi.
64. Can pazarı: Herkesin kendi canının derdine düştüğü, çok tehlikeli ve korkunç durum.
65. Can pazarı kurmak: Büyük bir tehlike ve kargaşa ortamı oluşması.
66. Can sağlığı: Maddi kayıplardan sonra teselli olarak söylenen “yeter ki sağlığımız yerinde olsun” sözü.
67. Can sağlığına dua etmek: Başka bir şey istemeyip sadece sağlığın yerinde olmasını dilemek.
68. Can sıcağı: İnsana huzur ve güven veren içten gelen sıcaklık.
69. Can sıkıcı: İnsanı bunaltan, keyfini kaçıran, huzursuzluk veren olay veya kişi.
70. Can sıkıntısı: Yapacak bir şey bulamamaktan veya dertten dolayı duyulan iç darlığı.
71. Can suyu vermek: Kurumakta olan bir bitkiye ilk suyu vermek; mecazen bitmek üzere olan bir işe hayat vermek.
72. Can sürüklemek: Çok halsiz ve bitkin bir halde yaşamaya veya yürümeye çalışmak.
73. Can takas etmek: Birinin canı için kendi canını ortaya koymak.
74. Can taşımak: Yaşamakta olduğunu, kendisinin de bir insan olduğunu ve duyguları olduğunu hatırlatmak.
75. Can tatlı: Acıya veya zahmete hiç gelemeyen, kendini sakınan kişi.
76. Can tazelemek: Yeniden güç kazanmak, dinçleşmek ve hayata dönmek.
77. Can u dilden: Gönülden, bütün varlığıyla ve büyük bir istekle.
78. Can vermek: Ölmek; bir şeye canlılık kazandırmak veya bir şeyi çok aşırı istemek.
79. Can yakmak: Haksızlık ederek birini üzmek veya fiziksel zarar vermek.
80. Can yoldaşı: İnsanın hayatını paylaştığı, yalnızlığını gideren çok yakın dost veya eş.
81. Cana can katmak: İnsana neşe, zindelik ve büyük bir mutluluk vermek.
82. Cana gelecek mala gelsin: Önemli olan sağlıktır, maddi kayıplar bir şekilde telafi edilir.
83. Cana minnet: Bir durumu büyük bir memnuniyetle, canı gönülden kabul etmek.
84. Cana yakın: Sevimli, sıcakkanlı, çabuk sevilen ve dostluk kurulan kimse.
85. Canan gibi: Çok sevgili, çok aziz ve çok kıymetli.
86. Cananını bulmak: Aradığı aşkı veya en sevdiği kişiyi bulmak.
87. Canı ağzına gelmek: Korkudan veya heyecandan kalbi çok hızlı çarpmak, bayılacak gibi olmak.
88. Canı burnundan çıkmak: Bir işi yaparken aşırı derecede eziyet çekmek ve yorulmak.
89. Canı çıkmak: Ölmek; bir iş yaparken aşırı derecede yorulmak; bir eşyanın çok eskimesi.
90. Canı çekilmek: Birden halsiz kalmak, korkudan veya yorgunluktan takati kesilmek.
91. Canı çekmek: Bir yiyeceği veya bir şeyi yapmayı çok fazla arzulamak, iştah duymak.
92. Canı darda olmak: Maddi veya manevi olarak çok sıkışık bir durumda bulunmak.
93. Canı dayanmamak: Bir zorluğa veya acıya karşı direnç gösterememek.
94. Canı gibi sevmek: Birini veya bir şeyi kendi canı kadar çok, en yüksek derecede sevmek.
95. Canı gitmek: Bir şeye bir zarar gelecek diye çok korkmak veya bir şeyi çok fazla istemek.
96. Canı gövdesine sığmamak: Büyük bir neşe veya sabırsızlık içinde olmak.
97. Canı içine sığmamak: Sevinçten ne yapacağını bilememek.
98. Canı istemek: Bir şeyi yapma veya alma konusunda içsel bir istek duymak.
99. Canı pek: Acıya, yorgunluğa ve hastalıklara karşı çok dayanıklı olan.
100. Canı sağ olsun: Birinin yaptığı bir hatadan sonra “yeter ki o iyi olsun” anlamında kullanılır.
101. Canı sıkılmak: Tedirgin olmak, huzursuzluk duymak veya monotonluktan bunalmak.
102. Canı tatlı: Acıya gelemeyen, kendisine çok dikkat eden, titiz kimse.
103. Canı tez: Sabırsız, bir işin hemen bitmesini isteyen, beklemeye tahammülü olmayan.
104. Canı yanmak: Fiziksel acı duymak veya bir olaydan dolayı büyük maddi/manevi zarar görmek.
105. Canıma yetti: Artık daha fazla dayanamayacağım, sabrım bitti anlamında.
106. Canımı sokakta bulmadım: Kendimi boş yere tehlikeye atamam, hayatım kıymetli anlamında.
107. Canımı yolda mı buldum: Sağlığımı veya hayatımı tehlikeye atacak kadar akılsız değilim.
108. Canın çıksın: Birine kızıldığında söylenen, “kahrol” anlamındaki beddua.
109. Canına acımamak: Kendini çok yormak veya birine/bir şeye zarar verirken acıma hissetmemek.
110. Canına can katmak: Birine büyük bir neşe, moral ve güç vermek.
111. Canına değmek: Yapılan bir işten veya sonuçtan dolayı büyük bir memnuniyet ve keyif duymak.
112. Canına ezan okumak: Bir şeyi tamamen mahvetmek veya birini susturmak.
113. Canına kastetmek: Birini öldürmeye çalışmak.
114. Canına kıymak: İntihar etmek veya birini haksız yere öldürmek.
115. Canına minnet: Arayıp da bulamadığı bir fırsatın ayağına gelmesi.
116. Canına minnet bilmek: Kendisine yapılan bir iyiliği veya sunulan imkanı büyük sevinçle karşılamak.
117. Canına okumak: Birine büyük zarar vermek, onu perişan etmek veya bir şeyi bozup mahvetmek.
118. Canına susamak: Ölüme yol açacak kadar tehlikeli işlere girişmek, belasını aramak.
119. Canına tak etmek: Artık dayanamayacak hale gelmek, sabrı tükenmek.
120. Canına yandığım: Şaşkınlık, kızgınlık veya sevgi ifadesi olarak kullanılan bir ünlem.
121. Canına yandığımın: Şaşkınlık veya sitem belirten bir seslenme ifadesi.
122. Canından bezdirmek: Birini sürekli rahatsız ederek hayatı ona zindan etmek.
123. Canından bezmek: Hayattan umudunu kesmek, çok sıkılmak ve artık yaşamak istememek.
124. Canından can gitmek: Çok sevdiği birinin acısını kendi içinde en derin şekilde hissetmek.
125. Canından geçmek: Bir amaç uğruna ölmeyi göze almak, canını feda etmek.
126. Canını acıtmak: Birine hem fiziksel hem de duygusal olarak acı vermek.
127. Canını almak: Öldürmek.
128. Canını bağışlamak: Birinin hayatına son verebilecekken onu öldürmekten vazgeçmek.
129. Canını burnuna getirmek: Birini çok fazla uğraştırmak ve bezdirmek.
130. Canını dar atmak: Büyük bir tehlikeden ucu ucuna, zorlukla kurtulup kaçmak.
131. Canını dişine takmak: Her türlü tehlikeyi ve zorluğu göze alarak tüm gücüyle çalışmak.
132. Canını feda etmek: Bir kişi veya ideal uğruna ölmeyi göze almak.
133. Canını kurtarmak: Ölümden veya büyük bir beladan sağ çıkmak.
134. Canını sevmek: Kendi rahatını ve sağlığını her şeyin üstünde tutmak.
135. Canını sıkmak: Birini üzmek, neşesini kaçırmak veya huzursuz etmek.
136. Canını sokakta bulmamak: Kendi hayatına değer vermek, tehlikeli işlere girmekten kaçınmak.
137. Canını yakmak: Birine büyük bir acı vermek veya haksızlık etmek.
138. Canını zor kurtarmak: Çok tehlikeli bir durumdan ucu ucuna sağ çıkmak.
139. Canının derdine düşmek: Etrafındaki her şeyi unutup sadece kendi hayatını kurtarmaya çalışmak.
140. Canının içi: Çok sevilen, en aziz tutulan kimseler için kullanılan sevgi sözü.
141. Canının sağlığı: “Önemli değil, yeter ki sen sağ ol” anlamında kullanılan teselli cümlesi.
142. Canıyla oynamak: Kendi hayatını tehlikeye atacak riskli işler yapmak.
143. Canıyla ödemek: Yaptığı bir hatanın karşılığını hayatını kaybederek vermek.
144. Canla başla: Bütün gücüyle ve büyük bir istekle.
145. Cansız hayal: Hareket etmeyen, donuk veya çok zayıf görünen kimse.
146. Cansız kalmak: Hareket edemeyecek kadar yorgun veya ölmüş olmak.
147. Cayır cayır yanmak: Çok şiddetli bir şekilde yanmak; mecazen çok büyük bir acı veya telaş içinde olmak.
148. Cayırtı koparmak: Büyük bir gürültü veya tartışma çıkarmak.
149. Cebe indirmek: Bir parayı veya eşyayı gizlice kendi çıkarı için saklamak.

150. Cebelleşip durmak: Bir sorunla uzun süre, netice alamadan uğraşmak.

151. Cebelleşmek: Biriyle veya bir sorunla uğraşmak, boğuşmak.

152. Cebellezi etmek: (Argo) Başkasına ait parayı gizlice kendi cebine indirmek.
153. Cebi delik: Parası olmayan, meteliksiz, harcamalarından dolayı cebinde para durmayan.
154. Cebi delik olmak: Sürekli parasız gezmek, birikim yapamamak.
155. Cebinden çıkarmak: Birinden çok daha üstün, yetenekli veya bilgili olmak.
156. Cebinden harcamak: Bir iş için kendi özel parasını kullanmak.
157. Cebinden konuşmak: Kendi parasını harcayarak bir işi yürütmek.
158. Cebine atmak: Bir parayı veya eşyayı haksız yere sahiplenmek veya kazanç sağlamak.
159. Cebine el atmak: Birine para yardımında bulunmak veya hesabı ödemek.
160. Cebine harçlık koymak: Birine yardım amacıyla para vermek.
161. Cebine indirmek: Kendisine ait olmayan bir parayı gizlice kendi çıkarı için kullanmak.
162. Cebini doldurmak: Bir işten çok fazla, genellikle haksız veya kolay yoldan para kazanmak.
163. Cefa çekmek: Büyük sıkıntı, eziyet ve zorluklara katlanmak.
164. Cefa etmek: Birine eziyet etmek, onu dertlere salmak.
165. Cehennem azabı: Dayanılması çok güç, çok büyük ve sürekli olan acı veya sıkıntı.
166. Cehennem azabı çekmek: Çok büyük ve bitmek bilmeyen bir acı içinde yaşamak.
167. Cehennem gibi: Çok sıcak veya çok huzursuz, kavga dolu yer.
168. Cehennem kaçkını: Çok çirkin, ürkütücü veya kötü niyetli görünen kimse.
169. Cehennem ol: “Defol git, gözüm görmesin” anlamında kullanılan kaba bir kovma sözü.
170. Cehennem ol git: Karşısındakini çok kaba bir üslupla, bir daha görmemek üzere yanından kovmak.
171. Cehenneme direk olmak: Çok günahkar veya kötülük yapan kimseler için kullanılır.
172. Cehenneme kadar yolu var: “Nereye giderse gitsin, ne yaparsa yapsın umurumda değil” anlamında.
173. Cehennemin dibi: Çok uzak veya çok kötü bir yer; bazen kızgınlıkla söylenen bir söz.
174. Cemaziyelevvelini bilmek: Birinin geçmişini, karanlık taraflarını ve kim olduğunu çok iyi bilmek.
175. Cemaziyesi belli olmak: Geçmişteki tüm eksiklikleri ve kusurları bilinmek.
176. Cemiyeti toplamak: Bir amaç için insanları bir araya getirmek.
177. Cenabetin teki: Uğursuz, sevimsiz ve şanssız olduğuna inanılan kimse.
178. Cenabetlik etmek: Şanssızlık getirecek hareketlerde bulunmak veya ters davranmak.
179. Cenaze evi gibi: Çok sessiz, hüzünlü ve kasvetli olan yer.
180. Cenaze evi gibi olmak: Bir ortamın aşırı sessiz, hüzünlü ve moral bozucu bir havaya bürünmesi.
181. Cenazesi kalkmak: Birinin ölmesi; mecazen bir işin tamamen bitip tarihe karışması.
182. Cengaver kesilmek: Birdenbire çok cesurmuş gibi davranmaya başlamak.
183. Cengaverlik etmek: Gereksiz yere büyük cesaret gösterilerine kalkışmak.
184. Cenk etmek: Savaşmak, büyük bir mücadeleye girişmek.
185. Cennet gibi: Çok güzel, huzurlu, yeşillik ve ferah yer.
186. Cennet kuşu: Çok saf, temiz ve günahsız olduğuna inanılan kişi.
187. Cennetlik: Çok iyi kalpli, sevap işleyen, cennete gideceğine inanılan kişi.
188. Cennetlik olmak: Herkes tarafından sevilen, çok hayırlı bir iş yapmak.
189. Cep doldurmak: Haksız kazanç elde ederek zenginleşmek.
190. Cep harçlığı: Kişinin günlük küçük ihtiyaçları için yanında bulundurduğu sınırlı miktar para.
191. Cep harçlığı çıkarmak: Küçük işler yaparak günlük masraflarını karşılamak.
192. Cep yakmak: Çok pahalı olmak, fiyatı bütçeyi sarsacak düzeyde olmak.
193. Cepte beş para olmamak: Tamamen parasız kalmak, meteliğe kurşun atmak.
194. Cepte keklik: Elde edilmesi kesin olan, garanti gözüyle bakılan şey.
195. Cepte keklik sanmak: Bir şeyi kesin olarak elde ettiğine inanmak.
196. Cereyan etmek: Bir olayın gerçekleşmesi, sürmesi veya akıp gitmesi.
197. Cereme çekmek: Kendi suçu olmadığı halde başkasının hatasının cezasını veya masrafını ödemek.
198. Ceremeye girmek: İstemeden bir masrafa veya cezaya ortak olmak.
199. Cevabı ağzına tıkmak: Birine öyle bir karşılık vermek ki, konuşamaz hale getirmek.
200. Cevabı yapıştırmak: Hiç duraklamadan, tam yerinde ve susturucu bir karşılık vermek.
201. Cevap vermek: Sorumluluk almak veya bir soruya karşılık sunmak.
202. Cevap yetiştirmek: Her söylenene anında ve bazen saygısızca karşılık vermek.
203. Cevapsız bırakmak: Bir soruya veya çağrıya karşılık vermemek, duymazdan gelmek.
204. Cevaz vermek: Bir şeyin yapılmasına izin vermek, uygun görmek.
205. Ceviz kabuğuna girmek: Çok utandığı için saklanacak yer aramak.
206. Ceviz kabuğunu doldurmaz: Çok önemsiz, üzerinde durmaya değmeyecek kadar küçük meseleler için kullanılır.
207. Cevizli helva gibi: Çok tatlı ve doyurucu olan durum.
208. Cevval davranmak: Hızlı, enerjik ve sonuç odaklı hareket etmek.
209. Cevval kesilmek: Birdenbire çok hareketli, atılgan ve enerjik bir hale gelmek.
210. Ceylan gibi: Zarif, güzel gözlü ve hızlı hareket eden.
211. Ceylan gibi bakmak: Ürkek, masum ve güzel bir bakışa sahip olmak.
212. Ceylan gibi kaçmak: Çok hızlı, çevik ve zarif bir şekilde bir yerden uzaklaşmak.
213. Cezasını bulmak: Yaptığı kötülüğün karşılığını almak.
214. Cezasını çekmek: Yaptığı bir kötülüğün veya hatanın sonucuna katlanmak.
215. Cezaya çarptırılmak: Mahkeme veya bir otorite tarafından bir cezaya mahkum edilmek.
216. Cezbedilmek: Bir şeyin veya birinin çekimine kapılmak.
217. Cezvesi kaynamak: Birinin sinirlenmeye başladığını, öfkesinin arttığını belirtir.
218. Cezvesi taşmak: Sabrının sonuna gelip öfkeyle dışa vurmak.
219. Cezvesini taşırmak: Sabrını sonuna kadar zorlayıp birini patlama noktasına getirmek.
220. Cıbıl cıbıl: Tamamen çıplak veya çok yoksul durumda olan.
221. Cıbıl kalmak: Parasız, pulsuz veya çıplak kalmak.
222. Cıbıldak kalmak: Her şeyini kaybetmek, ortada kalmak.
223. Cılkı çıkmak: Bir işin tadı kaçmak, bozulmak veya işe yaramaz hale gelmek.
224. Cılız çıkmak: Duyulmayacak kadar az ve kuvvetsiz çıkmak.
225. Cılız kalmak: Diğerlerinin yanında çok yetersiz veya etkisiz gözükmek.
226. Cıngar çıkarmak: Kavga çıkarmak, gürültü patırtı koparmak.
227. Cıngıl cıngıl: Süs eşyalarının çıkardığı hafif ve neşeli ses.
228. Cırcır etmek: Hiç durmadan, gereksiz ve bıktırıcı bir şekilde konuşmak.
229. Cırlamak: İnce ve tiz bir sesle bağırmak veya itiraz etmek.
230. Cırtlak sesi çıkmak: Kulağı tırmalayan, hoş olmayan bir tonda bağırmak.
231. Cıva gibi: Çok hareketli, yerinde duramayan, zeki ve çevik kimse.
232. Cıvık cıvık: Çok sulu; mecazen çok laubali ve ciddiyetsiz davranışlar için kullanılır.
233. Cıvık cıvık konuşmak: Çok laubali, ciddiyetsiz ve rahatsız edici bir üslupla konuşmak.
234. Cıvık mantar gibi: Dayanıksız, gevşek ve güven vermeyen tip.
235. Cıvığını çıkarmak: Bir işin ciddiyetini bozmak, tadını kaçıracak kadar ileri gitmek.
236. Cıvıklanmak: Ciddiyetten uzaklaşıp rahatsız edici şekilde şakalaşmaya başlamak.
237. Cıvıklaşmaya başlamak: Ortamdaki ciddiyetin yerini rahatsız edici bir laubaliliğe bırakması.
238. Cıvıl cıvıl: Çok neşeli, hareketli ve sesli ortam veya kişiler için.
239. Cıvıl cıvıl ötmek: Çok neşeli ve hızlı konuşmak.
240. Cıvıl cıvıl ötüşmek: Birden fazla kişinin neşe içinde ve karışık konuşması.
241. Cıvıtmak: Bir işin veya ortamın ciddiyetini aşırı şaka veya laubalilikle bozmak.
242. Cız bız: Hemen pişiveren ızgara et; mecazen çabuk biten iş.
243. Cız etmek: İçinin aniden sızlaması veya anlık bir acı/korku duymak.
244. Cızvız etmek: Bir şeye çok çabuk sinirlenip tepki göstermek.
245. Cibilliyeti bozuk: Soyu sopu veya karakteri kirli, kötü niyetli kimse.
246. Cici anne: Üvey anneye veya yaşlı hanımlara hitaben kullanılan sevgi sözü.
247. Cici bici: Süslü, güzel, sevimli ama genellikle küçük şeyler için kullanılır.
248. Cici görünmek: Kendini başkalarına şirin ve kusursuz göstermeye çalışmak.
249. Cicim ayı: Evliliğin veya bir ilişkinin ilk, en tatlı ve sorunsuz zamanları.
250. Cicim günleri: Bir işin veya aşkın ilk, sorunsuz ve en keyifli zamanı.
251. Cidali gılaf: Sözle yapılan sert tartışma, ağız kavgası.
252. Cidali gılaf etmek: Bir konuyu sertçe tartışmak, söz düellosu yapmak.
253. Ciddi tutmak: Bir işi sıkı tutmak, ciddiyetle yürütmek.
254. Ciddiye almak: Bir işe veya söze önem vermek, onu şaka saymayıp gereğini düşünmek.
255. Ciddiye bindirmek: Şaka yollu başlayan bir işi ciddi bir boyuta taşımak.
256. Ciddiyetini korumak: Zor bir durumda bile ağırbaşlılığını bozmamak.
257. Ciğer acısı: Evlat veya çok yakın birinin kaybından doğan, dayanılması zor büyük acı.
258. Ciğer dalarak: Çok içten, derinden ve etkileyici bir şekilde.
259. Ciğer kebabı olmak: Çok büyük bir sıcakta kalmak veya bir dertle içten içe yanmak.
260. Ciğeri beş para etmez: Hiçbir değeri olmayan, ahlaken düşük, güvenilmez kimse.
261. Ciğeri dayanmamak: Bir acıya veya üzücü duruma bakmaya, katlanmaya dayanamamak.
262. Ciğeri delik delik olmak: Çok büyük ve üst üste gelen acılarla perişan olmak.
263. Ciğeri kan ağlamak: İçten içe çok büyük bir üzüntü ve keder duymak.
264. Ciğeri sızlamak: Birinin haline çok acımak, derin bir şefkat ve üzüntü hissetmek.
265. Ciğeri yanmak: Çok büyük bir sevgiyle bağlanmak veya büyük bir kayıpla kavrulmak.
266. Ciğerini bilmek: Birinin tüm gizli yönlerini ve gerçek niyetini tanımak.
267. Ciğerini okumak: Birinin gizli düşüncelerini ve niyetini çok iyi bilmek.
268. Ciğerini sökmek: Birine çok büyük bir acı yaşatmak veya büyük zarar vermek.
269. Ciğerinin köşesi: Çok sevilen, üstüne titrenilen kimse.
270. Cihan değer: Çok kıymetli, dünyalara bedel.
271. Cihanı başına dar etmek: Birine dünyayı yaşanmaz hale getirmek, büyük sıkıntı vermek.
272. Cihanı tutmak: Ünü veya sesi her yere yayılmak.
273. Cila yapmak: Bir başarının üzerine küçük ama parlak bir ekleme yapmak.
274. Cilalamak: Bir şeyi olduğundan daha güzel göstermek için parlatmak veya övmek.
275. Cilalaşmak: Bir başarıyı karşılıklı olarak övmek veya pekiştirmek.
276. Cilası bozulmak: Altındaki gerçek ve çirkin yüzün görülmesi.
277. Cilası dökülmek: Gerçek yüzü ortaya çıkmak, sahte görkemini kaybetmek.
278. Cilve satmak: Nazlı tavırlarla ilgi çekmeye çalışmak.
279. Cilve yapmak: Hoşa gitmek için takınılan nazlı ve işveli tavırlar sergilemek.
280. Cilveleşmek: Karşılıklı nazlı ve şakacı tavırlarla vakit geçirmek.
281. Cim karnında bir nokta: Hiçbir değeri veya önemi olmayan, çok küçük şey.
282. Cimrilik etmek: Para harcamaktan veya bir şeyi paylaşmaktan aşırı kaçınmak.
283. Cimrilik yapmak: İmkanı olduğu halde para harcamaktan kaçınmak.
284. Cin çarpmışa dönmek: Birdenbire neye uğradığını şaşırmak, çok sarsılmak.
285. Cin danışmak: Çok kurnazca bir fikir almak.
286. Cin fikirli: Çok kurnaz, her şeye aklı eren, zeki kimse.
287. Cin gibi: Çok uyanık, zeki ve her şeyi hemen anlayan.
288. Cin ifrit kesilmek: Bir olay karşısında aşırı derecede sinirlenmek.
289. Cin ifrit olmak: Çok fazla sinirlenmek, tepesi atmak.
290. Cinleri ayaklanmak: Bir olay karşısında aniden çok sinirlenmek.
291. Cinleri başına toplamak: Çok sinirlenmek, öfkeden ne yapacağını bilemez hale gelmek.
292. Cinleri tepesine çıkmak: Çok kızmak, öfkesi en üst seviyeye ulaşmak.
293. Cingöz kesilmek: Çok dikkatli, uyanık ve zeki bir şekilde durumu takip etmek.
294. Cins cins: Çeşit çeşit, türlü türlü veya tuhaf huyları olan.
295. Cins cins bakmak: Tuhaf, anlam verilemeyen veya hoşnutsuz bir tavırla bakmak.
296. Cinsini sevdiğim: Birine kızarken veya şaşırırken kullanılan sitem sözü.
297. Cirit atmak: Bir yerde pek çok kişinin serbestçe, çekinmeden dolaşması.
298. Cisbi cılız: Bedence çok zayıf ve çelimsiz olan kimse.
299. Cismini ortadan kaldırmak: Birini yok etmek veya öldürmek.

300. Civelek gibi: Neşeli, hareketli ve sokulgan.

301. Coşkuya gelmek: Büyük bir heyecan ve şevkle dolmak.

302. Coşkunluk etmek: Duygularını kontrol edemeyecek kadar heyecanlanmak.
303. Coşup taşmak: Duygularını tutamayacak kadar heyecanlanmak veya çok neşelenmek.
304. Cömertliği tutmak: Beklenmedik bir anda eli açık davranmaya başlamak.
305. Cömertlik yapmak: Eli açıklık göstererek başkalarına yardımda bulunmak.
306. Cuk oturmak: Bir şeyin yerine tam gelmesi, çok uygun düşmesi.
307. Cuma günü: İşi vaktinde bitirmeyip sürekli erteleyenler için kullanılır.
308. Cuma selamlığına çıkmak: Gösterişli bir törenle bir yere gitmek.
309. Cumartesi pazartesiye karışmak: İşlerin çok yoğunlaşması, zamanın nasıl geçtiğini anlayamamak.
310. Cumbasından bakmak: Bir olayı dışarıdan, rahat bir konumdan izlemek.
311. Cumburlop dalmak: Bir işe veya suya hiç düşünmeden, aniden girmek.
312. Cuntaya gelmek: Bir grubun gizli planlarına kurban gitmek.
313. Cura gibi: Çok küçük ve ince sesli.
314. Cura gibi kalmak: Kalabalık içinde çok küçük ve çelimsiz görünmek.
315. Curnata gibi: Kalabalık, gürültülü ve karışık yer.
316. Cuvallamak: Bir işi beceremeyip yüzüne gözüne bulaştırmak.
317. Cübbe giymek: Avukat, hakim veya hoca olarak göreve başlamak.
318. Cüce kalmak: Bir gelişimin yanında çok küçük veya yetersiz kalmak.
319. Cülus etmek: Tahta çıkmak; mecazen bir makama yerleşmek.
320. Cümbür cemaat: Hep birlikte, toplulukça eksiksiz olarak.
321. Cümle alem: Herkes, bütün dünya, tüm insanlar.
322. Cümle kapısı: Bir binanın veya sarayın en büyük, ana giriş kapısı.
323. Cümle kapısından girmek: Bir işe resmi ve en doğru yoldan başlamak.
324. Cüneyt Arkın gibi: Çok cesur, tek başına herkesle savaşan.
325. Cüret bulmak: Birinden cesaret alarak haddini aşan davranışlarda bulunmak.
326. Cüret etmek: Korkmadan, çekinmeden bir işe kalkışmak.
327. Cüret göstermek: Korkusuzca ileri atılmak.
328. Cürmü kadar yer yakmak: Etkisi ve gücü çok sınırlı olmak.
329. Cürmü meşhut: Suç işlerken yakalanma durumu, suçüstü.
330. Cürüm işlemek: Suç sayılan bir eylemde bulunmak.
331. Cüzdanı boşalmak: Bütün parasını harcamak veya kaybetmek.
332. Cüzdanı boşaltmak: Çok fazla para harcamak veya birine tüm parasını harcatmak.
333. Cüzdanı kabarık: Çok parası olan, zengin kimse.
334. Cüzdanı şişirmek: Haksız veya hızlı yoldan çok para kazanmak.
335. Cüzdanı şişkin: Parası çok olan kişi.
336. Cüzdana kuvvet: Masraflı bir iş için çok paraya ihtiyaç olduğunu belirtir.
337. Çaba harcamak: Bir işi başarmak için yoğun emek vermek.
338. Çabuk parlamak: Çok çabuk sinirlenip öfkesini dışa vurmak.
339. Çağ dışı kalmak: Zamana ayak uyduramamak, eskide kalmak.
340. Çağ açmak: Yeni bir devir veya çok önemli bir dönem başlatmak.
341. Çağ dışı: Zamanın gerisinde kalmış, modası geçmiş fikir veya eşya.
342. Çağı yakalamak: Günün şartlarına ve teknolojisine ayak uydurmak.
343. Çağlamak: Coşkuyla akmak veya çok sesli konuşmak.
344. Çakı gibi: Dinç, hareketli, sağlıklı ve yakışıklı kimse.
345. Çakır keyif: Hafifçe alkol almış, neşesi yerine gelmiş durum.
346. Çalakalem yazmak: Düşünmeden, çok hızlı ve özensizce yazmak.
347. Çalçene olmak: Gereksiz yere çok fazla ve boş konuşmak.
348. Çalı gibi: Zayıf, sert ve çelimsiz vücut yapısı.
349. Çalım satmak: Kendini üstün göstererek başkalarına gösteriş yapmak.
350. Çalışkanlığı tutmak: Beklenmedik bir anda çok istekli çalışmaya başlamak.
351. Çam devirmek: İstemeden pot kırmak, birini kıracak söz söylemek.
352. Çam sakızı çoban armağanı: Mütevazı ama içtenlikle verilen küçük hediye.
353. Çamur atmak: Birine asılsız suçlamalarla iftira etmek.
354. Çamurda yürümek: Zor ve sıkıntılı bir süreci yönetmeye çalışmak.
355. Çanak tutmak: Kötü bir durumun oluşmasına zemin hazırlamak.
356. Çanta keklik: Elde edilmesi çok kolay, garanti görülen şey.
357. Çapanoğlu çıkmak: Bir işin içinden beklenmedik bir engel veya hile çıkması.
358. Çapkınlık etmek: Karşı cinsle kurallara uymayan, gelgeç ilişkiler kurmak.
359. Çapraz ateşe tutmak: Birini her yönden gelen sorularla veya eleştirilerle sıkıştırmak.
360. Çar çur etmek: Parayı veya imkanları hesapsızca harcayıp bitirmek.
361. Çark etmek: Sözünden veya kararından aniden geri dönmek.
362. Çarşafa dolanmak: Bir işi beceremeyip işlerin birbirine karışması.
363. Çat kapı gelmek: Habersizce ve aniden ziyarete gelmek.
364. Çatlak ses: Topluluğun genel görüşüne aykırı ve rahatsız edici çıkış.
365. Çatlayacak hale gelmek: Çok yemekten veya meraktan patlayacak duruma gelmek.
366. Çaylaklık etmek: Bir işte tecrübesizce ve acemice davranmak.
367. Çehre düşürmek: Surat asmak, moralinin bozuk olduğunu belli etmek.
368. Çekirdekten yetişme: Bir işin temelinden, çocuk yaşlardan itibaren öğrenen.
369. Çeki düzen vermek: Bir şeyi veya kendini düzeltmek, toparlamak.
370. Çekimser kalmak: Karar vermekten veya taraf olmaktan kaçınmak.
371. Çelebi ruhlu: Kibar, hoşgörülü ve ağırbaşlı kimse.
372. Çelik gibi: Çok sağlam, dayanıklı ve bükülmez (irade veya vücut için).
373. Çemberi yarmak: Kuşatmayı veya büyük bir engeli aşmayı başarmak.
374. Çene çalmak: Boş ve havadan sudan uzun süre konuşmak.
375. Çene yormak: Birini ikna etmek için boş yere çok fazla konuşmak.
376. Çenesi düşmek: Durup dinlenmeden, çok fazla konuşmaya başlamak.
377. Çentik atmak: Bir şeyi unutmamak için işaret koymak.
378. Çerçeveletip asmak: Çok değerli veya önemli bir sözü unutulmaz kılmak.
379. Çerçöp: Değersiz, küçük ve önemsiz atık parçaları.
380. Çeşit yapmak: Bir şeyin birçok farklı türünü bir araya getirmek.
381. Çete kurmak: Gizli ve genellikle kötü amaçlar için grup oluşturmak.
382. Çetin ceviz: Yenilmesi veya ikna edilmesi çok zor olan dişli rakip.
383. Çevresi geniş olmak: Tanıdığı ve sözü geçen çok fazla kişi bulunmak.
384. Çeyrek gönül: İsteksizce, tam ikna olmadan kabul edilen durum.
385. Çığır açmak: Bir konuda yepyeni ve önemli bir yöntem başlatmak.
386. Çıkar gözetmek: Yapılan işte sadece kendi menfaatini düşünmek.
387. Çıkmaza girmek: Bir sorunun çözümünün kalmaması, tıkanması.
388. Çılgına dönmek: Çok fazla sinirlenmek veya aşırı sevinmek.
389. Çıngırak takmak: Bir durumu herkese duyurmak, dile düşürmek.
390. Çıra gibi yanmak: Çok büyük bir zarara uğramak veya aşık olmak.
391. Çırak çıkmak: Bir işten zararlı veya eli boş dönmek.
392. Çıt çıkarmamak: Hiç ses çıkarmadan, sessizce beklemek.
393. Çiçek gibi: Çok temiz, bakımlı, güzel ve taze.
394. Çiğnemek: Bir kurala veya birinin hakkına saygı göstermemek.
395. Çile çekmek: Uzun süre boyunca büyük sıkıntı ve dertlerle uğraşmak.
396. Çileden çıkmak: Sabrı tükenip kontrolsüz bir öfkeye kapılmak.
397. Çivi gibi: Çok zinde, dinç ve soğuğa dayanıklı.
398. Çizgiyi aşmak: Haddini aşmak, kabul edilebilir sınırların dışına çıkmak.
399. Çocuk oyuncağı: Yapılması çok kolay ve basit olan iş.
400. Çoğu gitti azı kaldı: Bir işin en zor ve büyük kısmının bitmiş olması.
401. Çok bilmiş: Her konuda fikri olan ve kendini üstün gören (genelde olumsuz).
402. Çoluk çocuğa karışmak: Evlenip çocuk sahibi olmak, aile kurmak.
403. Çoraklaşmak: Verimliliğini veya yaratıcılığını kaybetmek.
404. Çorap söküğü gibi: Bir kez başlayınca gerisi kolayca ve hızla gelen.
405. Çorbada tuzu bulunmak: Yapılan bir işte küçük de olsa bir katkısı olmak.
406. Çömezlik etmek: Birinin yanında acemice yardımcılık yapmak.
407. Çöp atlamaz: Çok dikkatli, en küçük ayrıntıyı bile kaçırmayan.
408. Çöplüğe dönmek: Çok kirli ve düzensiz bir hale gelmek.
409. Çözülmek: Direnci kırılmak veya gizli bir durumu itiraf etmek.
410. Çürük tahtaya basmamak: Tedbirli davranmak, riskli işlere girmemek.
411. Çürüğe çıkmak: İşe yaramaz hale gelmek, gözden düşmek.
412. Çürük çarık: Eski, bozuk ve işe yaramaz eşyalar.
413. Caba göstermek: Bir sonuca ulaşmak için özel bir gayret içinde olmak.
414. Cana can katmak: Tazelik, zindelik ve büyük bir yaşama sevinci vermek.
415. Canı çekmek: Bir şeye karşı büyük bir iştah veya yapma isteği duymak.
416. Canı gitmek: Bir şeyi kaybedeceği korkusuyla aşırı titizlik göstermek.
417. Canı sağ olsun: Yapılan bir zararın önemli olmadığını belirten nezaket sözü.
418. Canı tatlı: Acıya veya zahmete hiç gelemeyen, kendini sakınan kişi.
419. Canına değmek: Yapılan bir işten çok büyük bir keyif ve tatmin duymak.
420. Canına ezan okumak: Bir şeyi tamamen mahvetmek veya birini susturmak.
421. Canına minnet: Arayıp da bulamadığı bir fırsatın ayağına gelmesi.
422. Canına yandığımın: Şaşkınlık veya sitem belirten bir seslenme ifadesi.